نگاهی صمیمانه به جشنواره موسیقی و هنر وودستاک که در سال ۱۹۶۹ در بتل نیویورک برگزار شد؛ از مراحل آماده‌سازی تا پاکسازی، همراه با دسترسی تاریخی به افراد درون این رویداد، تصاویر پرشور کنسرت‌ها و پرتره‌هایی از شرکت‌کنندگان. جنبه‌های منفی و مثبت این رویداد به تصویر کشیده شده است؛ از مصرف مواد مخدر توسط نوازندگان تا طرفداران برهنه که در گل‌ولای سر می‌خورند، و از فروپاشی حصارها توسط جمعیت غیرمنتظره تا ورود سورئال هلیکوپترهای گارد ملی با غذا و کمک‌های پزشکی برای این شهر موقت ۵۰۰ هزار نفری.

در آگوست 1969، پانصدهزار نفر در مزرعه ای واقع در "بالاایالت نیویورک" جمع شدند. اتفاقی که در آنجا افتاد، چیزی بیش از یک کنسرت بود. وودستاک داستان یک واقعه افسانه ای را بیان می کند که نسلی را از طریق صدای کسانی که در آنجا بودند تعریف کرده است و ...

شش بازیگر، شش شخصیت متفاوت از باب دیلن، اسطوره موسیقی را در صحنه‌هایی به تصویر می‌کشند که مراحل مختلف زندگی او را نشان می‌دهد؛ این اثر روند به شهرت رسیدن او از یک خواننده محلی ناشناخته به یک نماد بین‌المللی را دنبال کرده و نشان می‌دهد که چگونه دیلن مدام خود را بازآفرینی می‌کرد.

داستان واقعی زندگی وندل اسکات، اولین راننده سیاه‌پوست مسابقات اتومبیل‌رانی سرعت که موفق شد در یکی از مسابقات سطح بالای نسکار به پیروزی برسد.

اقتباس راک اند رول جان گود فیلم‌نامه‌نویس از اتللو اثر شکسپیر، که در آن اتللو یک مبلغ مذهبی سرگردان است که به طور اتفاقی وارد کمون دورافتاده یاگو می‌شود. او در آنجا با دزدمونای دوست‌داشتنی ازدواج می‌کند که این امر موجب خشم شدید یاگو می‌شود که او نیز عاشق دزدمونا است. رهبر توطئه‌گر کمون سپس موفق می‌شود به آرامی به اتللو فشار بیاورد تا اینکه قتل و تراژدی رخ می‌دهد. ترانه‌ها شامل «اتللو»، «کار روی یک ساختمان»، «نان را بخور، شراب را بنوش»، «کتاب پیشگویی»، «این همان چیزی است که خدا گفت»، «چاگ آ لاگ»، «چشمانت را باز کن»، «شهوت خون»، «چراغ را خاموش کن» و موارد دیگر است.